Home » Piec Garncarski

Piec Garncarski

1
3
2
4
5

W Iłży przy ulicy Wójtowskiej pozostał Piec Garncarski.
Po lewej stronie ulicy zobaczymy ten zabytkowy piec do wypalania wyrobów glinianych. Jego wyjątkową w skali kraju cechą jest świetnie zachowana wapienna obudowa, która miała chronić okoliczne budynki przed zaprószeniem ognia. Po prawej stronie wejścia na plac stoi pamiątkowa tablica, a po lewej stronie pieca jest okratowane dziś dla celów bezpieczeństwa wejście do środka pieca.
Dzieje iłżeckiego garncarstwa były przez stulecia ściśle związane z historią samego miasta, kwitło wraz z nim i razem z nim podupadło. Lata największej świetności to koniec XVI stulecia i pierwsza połowa następnego wieku. Cenione wyroby iłżeckich garncarzy znajdowały nabwcóww wielu miastach Polski. Literatura historyczna zachowała nawet wzmianki o wywozie tych naczyń do Szwecji. Załamanie rzemiosła nastąpiło wraz z latami „potopu szwedzkiego”. W 1668 roku w Iłży działało już tylko siedmiu garncarzy, którzy produkowali na potrzeby rynku lokalnego. Wiek XVIII i XIX to czas powolnej odbudowy wzmiankowanego rzemiosła, jakkolwiek dawnej świetności już nie odzyskało. Nie sprzyjała temu zarówno manufakturowa produkcja naczyć a samej Iłży ( Fabryka Fajansu Sunderlanda ) jak i konkurencja ze strony trwalszych naczyń blaszanych i żeliwnych. Po drugiej wojnie światowej iłżeccy garncarze zajmowali się głównie wyrobem ceramiki „cepeliowskiej”, która cieszyła się dużym uznaniem nabywców, zarówno w kraju jak i poza jego granicami.

 

Cofnij
Free WordPress Themes - Download High-quality Templates